När någon säger ordet *faster*
ser jag ditt ansikte framför mig,
min fina, älskade faster.
När marken under mig gav vika,
som ett slukhål som ville sluka allt,
var du där,
inte med stora ord,
utan med din närvaro,
stilla, självklar, varm.
Du hjälpte mig att resa mig,
bit för bit,
och lämnade efter dig
en skattkista av minnen,
glimrande av skratt,
värme och trygghet.
Jag kallade dig *Ame khanom*,
med ett leende som alltid fann dig.
Du log tillbaka,
så som bara du kunde,
med den där glimten i ögonen,
en eld som talade
mer än tusen ord någonsin kan.
Du bar ditt leende som en gåva till världen,
och vi, Zarringhalams,
bar det vidare tillsammans med dig.
Din värme lever kvar i mig,
i varje steg jag tar,
i varje minne som viskar ditt namn.
Faster Nazi
du var mer än familj,
du var en vän,
en hand att hålla i,
en själ att luta sig mot.
Ditt liv rörde vid så många,
och ditt ljus slocknar aldrig,
det fortsätter att lysa
i oss som älskade dig.
*Ame khanom*…
du är djupt saknad,
men du kommer aldrig,
aldrig att bli glömd.
وقتی کسی کلمهٔ «عمه» را میگوید
چهرهٔ تو در ذهنم جان میگیرد,
عمهٔ عزیز و زیبای من.
وقتی زمین زیر پایم خالی شد،
مثل گودالی که میخواست همهچیز را ببلعد،
تو آنجا بودی,
نه با حرفهای بزرگ،
بلکه با حضورت،
آرام، ساده، گرم.
تو کمکم کردی دوباره بلند شوم،
ذرهذره،
و از خودت گنجینهای از خاطرهها به جا گذاشتی,
درخشان از خنده،
گرما و آرامش.
من تو را «آمه خانم» صدا میزدم،
با لبخندی که همیشه به تو میرسید.
تو هم لبخند میزدی،
همانطور که فقط از تو برمیآمد،
با آن برق خاص در چشمانت,
آتشی که
بیش از هزار کلمه سخن میگفت.
لبخندت را چون هدیهای به دنیا میبخشیدی،
و ما، زارینگهالامها،
آن را همراه تو ادامه دادیم.
گرمایت در من زنده است،
در هر قدمی که برمیدارم،
در هر خاطرهای که نامت را زمزمه میکند.
عمه نازی,
تو فراتر از خانواده بودی،
تو یک دوست بودی،
دستی برای گرفتن،
روحی برای تکیه کردن.
زندگیات دلهای بسیاری را لمس کرد،
و نور تو هرگز خاموش نمیشود
در ما که دوستت داشتیم
همچنان میدرخشد.
آمه خانم...
دلتنگت هستیم،
اما تو هرگز،
هرگز فراموش نخواهی شد.
Visa mer
Visa mindre
Administratörs-inloggning
English
Norsk
Dansk
Nederlands
Cookies
Portal
